قدرت ضمير ناخودآگاه

قدرت ضمير ناخودآگاه خود را درک کنيد؛ اگر واقعاً قصد داريد که در زندگي خود به موفقيت و کاميابي دست پيدا کنيد، بايد بدانيد که ذهن ناخودآگاهتان به چه صورت کار مي کند و از خود واکنش نشان مي دهد. بايد به اين امر اعتقاد داشته باشد که هيچ گاه براي دست يابي به روياها و  آرزوها دير نيست.

"هيچ گاه براي تبديل شدن به آن فردي که مي خواهيد، دير نيست." جرج اليوت

مغز انسان به دو قسمت تقسيم مي گردد: خودآگاه و ناخودآگاه. شايد تا کنون بارها از زبان دانشمندان شنيده باشيد که افراد تنها از 10% ذهن خودآگاه خود استفاده مينمايند. بايد توجه داشت که ضمير ناخودآگاه بسيار بزرگ تر و نيرومند تر عمل مي کند و در حدود 90% ديگر از واکنش هاي ذهني ما را نيز همين قسمت تحت کنترل خود دارد. آيا مي دانيد ممکن است در زندگي شما چه اتفاقاتي روي دهد اگر بتوانيد به طور کامل از ضمير ناخودآگاه ذهن خود استفاده کنيد؟ بله مي توانيد از قدرت جادويي آن براي پيشبرد و ارتقاي زندگي خود بهره بگيريد.

عملکرد ضمير ناخودآگاه

ضمير ناخودآگاه در محل استقرار خود از ما محافظت کرده و ما را زنده نگه مي دارد. هر چيزي را که در زندگي خود با حواس پنجگانه مان احساس مي کنيم ، تمام چيزهايي را که مي بينيم، مي شنويم، حس مي کينم، مي چشيم و بو مي کنيم براي تحليل و بررسي هاي آتي به ذهن فرستاده مي شوند و در قسمت ضمير ناخودآگاه ما ذخيره خواهد شد.

در اين قسمت از ذهن، نوعي مرجع کامل پيرامون کليه وقايع زندگي ما درست مي شود. فرض کنيد شما يک تجربه منفي را در زندگي خود بدست آورده باشيد، در اين شرايط خاطره آن واقعه ناگوار در ذهن شما ثبت و ضبط خواهد شد. اگر در هر زمان ديگري با يک چنين رويدادي به طور مجدد در زندگي خود مواجه شويد، ضمير ناخودآگاه به طور اتوماتيک آن خاطره منفي را به ياد مي آورد و فوراً احساسات، تصاوير و خاطرات مشابه را به ذهن مي فرستد. کليه خاطرات گذشته را به ياد شما مي آورد و به شما آموزش مي دهد که چگونه مي توانيد با در نظر گرفتن کليه احساسات و افکارتان به آن پاسخ دهيد.

يک نمونه مناسب که مي توان در اين زمينه مطرح کرد، مثال همان کتري پر از آب در حال جوشيدن است. اگر دست شما يک مرتبه با کتري بسوزد در ذهن شما حک ميشود که کتري داغ بوده و مي تواند دست شما را بسوزاند و به شما آسيب وارد سازد. اگر يک چنين قابليتي را نداشتيم، آنوقت به تکرار اشتباهات خود ادامه ميداديم.

ضمير ناخودآگاه اين قابليت را دارد که در آن واحد کارهاي متفاوت را انجام داده و واکنش هاي بيشماري را بررسي کند. در عين حال شما مي توانيد راه برويد، تنفس کرده، و قلبتان ضربان خود را داشته باشد و ... کليه اين وقايع در ذهن فرد ثبت مي شود.

لازم به ذکر است که ذهن انسان به صورت 24 ساعته در حال فعاليت مي باشد، يکسره و بدون توقف و استراحت.

يکي ديگر از نمونه هاي بارز ضمير ناخودآگاه، رانندگي است. زمانيکه شما در حال رانندگي هستيد، اصلاً به نحوه عملکرد خود فکر نمي کنيد و تمام اعمال خود را با فکر انجام نمي دهيد، بلکه همه کارها  به صورت اتوماتيک وار انجام مي شوند، شما فقط رانندگي مي کنيد.

نکته مثبتي که در مورد ضمير ناخواگاه وجود دارد اين است که ما را قادر مي سازد تا آرزوها و اهداف خود را عملي کنيم. مي توانيد ذهن خود را طوري برنامه ريزي کنيد که سبب موفقيت شما در تمام عرصه هاي زندگي گردد.

کليه افکار، رفتار، و تجربياتي که از طريق ذهن خوآگاه درک مي گردند، در ضمير ناخودآگاه شما ثبت و ضبط مي شوند، اما نکته جالبي که بايد در اين زمينه به خاطر داشت آن است که ضمير ناخوآگاه هيچ گونه تفاوتي ميان واقعيت ها و تصورات ذهني فرد قائل نمي شود. براي ضمير ناخودآگاه فرد محدوديتي در زمينه زمان و مکان وجود ندارد.

يکي از بهترين تکنيک هايي که از طريق آن مي توانيد ضمير ناخودآگاه خود را برنامه ريزي کنيد، اين است که موفقيت را در ذهن خود به تصوير بکشيد. اين کار به شما کمک مي کند تا بتوانيد به صورت خودآگاه جذب چيزهايي بشويد که آنها را ميخواهيد. به اين منظور مي بايست تصاويري را که برايتان خوشايند هستند در ذهن خود مجسم کنيد. اين تجسم هم شامل احساسات شما مي شوند و هم افکارتان.

فکر کردن به چيزهاي خوب و مثبت همچنين مي تواند ضمير ناخودآگاه رادر رسيدن به موفقيت ترغيب کند. شما اين قدرت را داريد که افکار خودتان را انتخاب کنيد. بايد نسبت به چيزهايي که فکر مي کنيد، آگاه بوده و آنها را به طور کنترل تحت کنترل خود در آوريد. به هر چيزي که فکر مي کنيد، از قسمت خودآگاه مغز به قسمت ناخوداگاه فرستاده مي شود و ضمير ناخودآگاه نيز آنرا به عنوان يک حقيقت مي پذيرد. هيچ گاه به خودتان نگوييد که: "من شکست مي خورم"، "توانايي انجام اين کار را ندارم"، و يا "قابليت انجام چنين کاري را ندارم"؛ چراکه ضمير ناخودآگاه به سرعت آنرا باور کرده و به عنوان يک حقيقت آنرا مي پذيرد.

بايد به ضمير ناخودآگاه خود آموزش دهيد که فقط به موفقيت، شادي، کاميابي، و سلامت و عشق فکر کند.

با استفاده از ضمير ناخودآگاه خود مي توانيد موفقيت، ثروت، شغل مناسب، خانه زيبا، ماشين دلخواه، و هر چيز ديگري را که فکرش را بکنيد به زندگي خود وارد کنيد. ميتوانيد جملات مثبت خود را به طور روزانه تکرار کنيد. زماني هم که آنها را تکرار مي کنيد، در ذهن خود به تصوير بکشيد و آنها راحس کرده و لذت ببريد.

ما با قدرت و نيروي خاصي که در ضمير ناخودآگاهمان وجود دارد، پا به دنيا مي گذاريم. فقط بايد ياد بگيريم که چگونه مي توانيم تا بيشترين حد از آن استفاده نماييم.

اگر شما تمايل شديدي به موفقيت داشته باشيد، مي توانيد قدرت، نيرو و توان ضمير ناخودآگاه خود را به منصه ظهور برسانيد.

به اميد رسيدن شما به بهترين ها.

تأثیرات محیط از درون و بیرون بر عافیت و عاقبت ما

هر چیز از نگاه تا نیت تا کلام...

همه چیز از کمال همنشین

از ... آب و غذا ، فیلم ، موسیقی، قرآن ، کتاب، ...

تأثیرات سوره های قرآن بر ضمیرت... حتی تأثیر نماز ، یک صلوات...

نوع نگاه ...

بر ژن ، Gene ، وجود فرزندانت

از خودآگاه، جسم، تا ضمیر ناخودآگاه....

آیندت، بر عافیت و عاقبت ات ، آخرت ات ..تأثیر می گذارد

ضمیر لوح سفیدی است که با نگاه و نیت و کلام ... روش نگاشی می کنی ، طراحی ، خطاطی ... نت می نویسی...

تو با این لوح سفید چکار می کنی

نزار هر کاری بکنند

وظیفه تو گارد و دروازه بانی این لوح سفیده

هر جا پایی رُوش نباشه ،  هر نوری رو اون نیفته که مثل فیلمهای عکاسی نسوزه...

مراقبش باش نگاه ، کلام ... طرحها... رسانه های دیداری ، شنیداری،.. 

چی به خوردمون می دن.. ؟؟

خدا رو شکر ایرانی ام

مراقب باش

به تو می گویم

به خود می گویم

از خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی

سلام

کوه یخی

تو که روی زمینی نصفت زیر زمین نیست ،

 چهار برابرت زیر زمینه ،

تو ۲۰٪ همینی و ۸۰ ٪ زیر زمینی

اگر کوه یخی ۸۰٪ زیر آب

تو خود جسمت ۷۰٪ از آب

مثل کره زمین که ۷۰٪ از آب

تو مثل آب هستی

تأثیرات کلام و موسیقی و ... بر روی مولکولای آب رو خوندی

اکتشاف این دانشمندان خارجی و ایرانی

ببین چه تأثیری رو مولکولای وجود خودمون میزاره

چه لذتی داری آب گوارای خنک می نوشی تو اوج تشنگی

بعضی وقتها یک لیوان آب خنک تو رو خوشبخت تر از هر چیز تو دنیا می کنه

و می گویی کاش از خدا چیز دیگه ای می خواستم

اما تو از خدا می تونی بخواهی

ادعونی استجب لکم

به آب نگاه می کنی

یاد حضرت امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) باش

و این خلقت پاکت

سلام بر حسین (ع)

پدید آورنده : سیدمهدی موسوی کاشمری ، صفحه 72

در بحثهای پیش، سخن از روشهایی رفت که در دو عرصه خودسازی و دیگرسازی به کار می آیند و اینک در این گفتار به یکی دیگر از آنها پرداخته و با این بحث به این سلسله از مباحث پایان می دهیم. در روانشناسی ثابت شده است که روح انسان دارای دو لایه است؛ یکی خودآگاه و دیگری ناخودآگاه. تمامی افکار و اندیشه ها، احساسات و عواطف زودگذر و ناپایدار که با اراده آدمی در صفحه دل پدیدار می شوند و با اراده او نیز رخت برمی بندند و یا در محدوده تعقل و استدلال عقلی جای می گیرند و در عمق جان آدمی ریشه نگرفته اند، در لایه سطحی و خودآگاه روان او ظهور و بروز دارند. ولی آنچه از آن دست که گفتیم به باطن روح رسیده و در آن قسمت قرار گرفته باشند، محتویات ضمیر پنهان و ناخودآگاه بشر را تشکیل می دهد. روح باطن از ضمیر ظاهر تغذیه می کند و هیچ یک از یافته های ضمیر خودآگاه به کلی نابود نگشته بلکه منزل عوض کرده و در ضمیر ناخودآگاه مأوا می گزینند. قرآن کریم می فرماید: «و ان تجهر بالقول فانّه یعلم السّرّ و أخفی». اگر گفته آشکاری بگویی او به اسرار و آنچه پنهان می شود آگاه است.(1) از معصومان(ع) این چنین در تفسیر این آیه شریفه آمده است: «السّرّ ما اخفیته فی نفسک و أخفی ما خطر ببالک ثمّ أنسیته». «سرّ»، چیزی است که در نفس خود پوشیده می داری و «اخفی»، موضوعی است که به ذهنت آمده سپس آن را به فراموشی سپرده ای.(2) شاید مقصود آیه، اشاره به همین دو گونه امور پنهانی روان بشری باشد که در روانشناسی جدید معروف است. مکنونات ضمیر باطن، در صورتی که در نفس، نهادینه و راسخ شوند به طور خودکار عمل می کنند و آنچنان قدرتی می یابند که تمامی افکار و احساسات بشر را تحت شعاع خویش می گیرند، تا جایی که نیروی اراده نیز از تأثیرات آن بر کنار نمی ماند. جایگاه ایمان از موضوعاتی که قرآن کریم با صراحت به آن پرداخته است درجه بندی و مراتبی است که انسان سالک طی می کند. کسی که خود را در دایره حاکمیت دین قرار می دهد باید مراحلی را بپیماید تا به کمال حقیقی برسد و بدون آن، نتیجه مطلوب حاصل نمی شود که منزل اول آن اسلام است. گاهی مقصود از «اسلام» مجموعه قوانین و دستورات و معارف دینی است(3) و زمانی به عنوان پله ای از نردبان صعود و مرحله نخستین سیر معنوی و حرکت به سوی پیاده کردن آموزه ها و یافته های دینی در خویش است. قرآن کریم می فرماید: «قالت الاعراب آمنّا قل لم تؤمنوا و لکن قولوا أسلمنا و لمّا یدخل الایمان فی قلوبکم». عربهای بادیه نشین ادعا می کنند که ما ایمان آورده ایم؛ به آنها بگو شما به مرتبه ایمان نرسیده اید، ولی بگویید ما اسلام آورده ایم. و هنوز ایمان در دلهای شما وارد نشده است.(4) در روایات نیز به تفصیل در این باب سخن رفته(5) و در برخی از آنها گفتگو از درجات ده گانه است که هر کسی سهمی از آن را داراست.(6) و در برخی دیگر به طور کلی چهار مرتبه ذکر شده است که عبارتند از: 1ـ اسلام 2ـ ایمان 3ـ تقوا 4ـ یقین.(7) امام خمینی می گویند: «گاهی می بینی [انسان [به این واقعیات علم دارد، لکن ایمان ندارد. مرده شوی از مرده نمی ترسد، زیرا یقین دارد که مرده قدرت اذیت و آزار ندارد، آن وقت که زنده بود و روح در بدن داشت کاری از او ساخته نبود، چه رسد اکنون که قالب، تهی کرده است. ولی آنان که از مرده می ترسند، برای این است که به این حقیقت ایمان ندارند، فقط علم دارند، به خدا و روز جزا عالم اند، ولی یقین ندارند، از آنچه عقل درک کرده، قلب بی خبر است ...».(8) قرآن کریم تنها به دارندگان و حافظان مقام تقوا وعده قطعی بهشت را داده است(9)، و این بیانگر این حقیقت است که حتی واجدان درجه ایمان نیز بدون دستیابی به مرتبه تقوا از احتمال ورود به آتش و عذاب الهی مصون نیستند و فقط تقواست که شخص را بیمه کرده و از دخول در جهنم مصونیت می بخشد. خودتلقینی و خودسازی از مؤثرترین راههای ورود حقایق و معارف به قلب، تلقین و تکرار آن و تلاش در جای انداختن و مستقر کردن آن در دل است. نقش تلقین در این خصوص بی بدیل است و شاید راز تکرار بسیاری از ذکرها نیز همین باشد و گرنه اقرار به وحدانیت خداوند مثلاً، با یک مرتبه گفتن ذکر «لا اله الاّ اللّه » در صورتی که از روی اعتقاد و باور عقلی باشد، حاصل می شود و همین طور سایر ذکرها. امام خمینی خطاب به فرزند گرامی اش حاج سیداحمد می نویسند: «کوشش کن کلمه توحید را که بزرگترین کلمه است و والاترین جمله است از عقلت به قلبت برسانی، که حظّ عقل، همان اعتقاد جازم برهانی است و این حاصل برهان اگر با مجاهدت و تلقین به قلب نرسد فایده و اثرش ناچیز است.»(10) و باز می فرمایند: «پسرم! چه خوب است به خود تلقین کنی و به باور خود بیاوری یک واقعیت را که مدح مداحان و ثنای ثناگویان، چه بسا که انسان را به هلاکت برساند و از تهذیب دور و دورتر سازد».(11) روانشناسان، تلقین را یکی از مؤثرترین راهها برای مبارزه و تضعیف یک صفت ناهنجار و جایگزینی خلقی پسندیده در روان آدمی می دانند و با این روش به مداوای بیماران روحی و حتی جسمی خویش می پردازند. امیل کوئه (1857 ـ 1926) از روانشناسانی بود که برای نخستین بار از تجربه خودتلقینی بهره گرفت. پیرداکو، در این باره می نویسد: «کوئه) حق داشت که می گفت: هنگامی که نیروی تخیل با اراده رؤیایی و پیکار برمی خیزد این نیروی تخیل است که با هیچ برو، برگردی پیروزی را نصیب خود می سازد به این ترتیب «کوئه» برای نفسانیات و ضمیر باطن و کلاً برای نیروی تخیل نقش مهمی قایل می شد. او می کوشید تا تلقین بیمارگونه را با ضد آنکه پایه صحیح و سالم داشته باشد، از بین ببرد. «کوئه» از بیماران خود می خواست گفته های تلقینی را روزی چند بار تکرار کنند (هر چند که بدان اعتقاد نداشته باشند): من حالم هر روز از روز پیش بهتر می شود ... این گفته ها که به طور مکانیکی روزانه چند بار تکرار می شد، به سوی ضمیر ناخودآگاه (قعر احساس و عاطفه) روانه می گردید و ضمیر ناخودآگاه، سرانجام تحت تأثیر گفته های تلقینی قرار می گرفت و شخص را وادار می کرد تا رفتاری معقولانه و طبیعی و ارادی داشته باشد».(12) باز می نویسد: «آری، نیروی شگرف تلقین را نمی توان دست کم گرفت و از این رو می توان هر روزه تمرینها را انجام داد و به نتیجه ای دلخواه دست یافت. در اینجا می خواهم از تلقین عمیق سخن بگویم که می تواند در درمان تواناییهای جنسی، سردمزاجی زنانه، ترسها، فوبیاها «ترسهای بی دلیل»، اضطرابها، بی خوابیها، تیکها «حرکات طفیلی»، اعتیادات زیان آور، ضعف شخصیت، برخی عوارض پوستی و امراض هیستریک، مؤثر واقع شود. پس ملاحظه می شود که روش ابداعی «امیل کوئه» توانسته است اختلالات و بیماریهای سهمگین را با کمی پشتکار و صرف وقت معالجه کند.»(13) بر این اساس، کسی که گرفتار خویی ناپسند و ناخوشایند است می تواند با بهره گیری از این روش، به درمان خویش بپردازد. مثلاً شخص ترسو اگر روزی چندین بار، با تمرکز حواس با خود بگوید: «من شخص شجاعی هستم ... از هیچ کس باکی ندارم» و یا فرد بخیل به خود بگوید: «من بسیار آدم بخشنده ای هستم و به سرنوشت دیگران علاقه مندم» و همچنین در سایر امور، و این تلقین را به طور مکرر و مستمر عملی کند، پس از مدتی شاهد تضعیف و در مواردی نابودی آن خوی بد خواهد بود. البته برخی از روانشناسان معتقدند، برای تأثیر بهتر تلقین باید از کلمات منفی استفاده نشود. مثلاً به جای اینکه بگوید: «من آدم ترسویی نیستم» این گونه تکرار کند که: «من فرد شجاعی هستم» و تلقین بدین صورت، دارای تأثیر بیشتر و مطمئن تری است. تلقین و دیگرسازی نقش تلقین در تربیت و دیگرسازی نیز اساسی و پراهمیت است و تأثیر آن بر دیگری کمتر از خودتلقینی نیست. این نکته، معروف است که با تلقین می توان سلامت را به شخص مریض باز گرداند همچنان که با این روش می توان فرد سالمی را دچار مرض ساخت. البته شخصیت تلقین کننده، در میزان تأثیر آن در سوژه، نقش مهمی دارد و هر چند تلقین گر، در دیدگاه او مقبول تر و پرجاذبه تر باشد اثر آن نیز زیادتر و عمیقتر خواهد بود. در خودتلقینی، اگر این عمل، خلاف اعتقاد شخص باشد نیز اثر مطلوب خود را بر جای می گذارد ولی در مورد شخص دیگر باید تلقین کننده به صورتی عمل کند که اعتماد سوژه خود را به خویش جلب کند تا او مطمئن شود که تلقین گر از روی اعتقاد و باور، این سخن را بر زبان می راند. در غیر این صورت ممکن است او این کار را نوعی استهزا نسبت به خود احساس کرده و نتیجه عکس، حاصل شود. و نیز در خودتلقینی همچنان که اشاره شد لازم است این عمل در هر نوبت به صورت مکرر واقع شود، ولی در تلقین دیگری گرچه باید در نوبتهای متعدد بدان مبادرت ورزید، ولی تکرار آن در هر بار لزومی ندارد؛ تنها بایستی فرصتهای مناسب در نظر گرفته شود. مثلاً وقتی که شخص ترسو یک عمل شجاعانه از او سر زند و یا زمانی که شخص ضعیف النفسی که برای هیچ اقدام مهمی اعتماد به نفس ندارد، کار نسبتا چشمگیری از خود بروز دهد القای اینکه «تو می توانی» و «در تو شجاعت ورود در عرصه کارهای بزرگ هست»، به طور ملموس و روشن تأثیرات مثبت و بی بدیل خود را بر شخصیت او بر جای خواهد گذاشت. امام خمینی در خصوص راز تکرار برخی موضوعات در قرآن کریم می فرماید: «شما می دانید که قرآن کتاب معجزه است و در عین حال در قرآن راجع به مسایل، تکرار، زیاد است. برای اینکه قرآن برای رشد مردم آمده است. برای انسان سازی، مسایلی که برای ساختمان انسان است نمی شود یک دفعه بگویند و از آن رد شوند، باید توی گوشش مکرر بخوانند. تلقین با یک دفعه درست نمی شود. اگر بخواهید بچه ای را تربیت کنید باید یک مسأله را چندین بار با چند زبان، با چند وضع به او بخوانید. مطلب یکی باشد لکن طرز بیانش مختلف».(14) آن بزرگ مربی روزگار ما توانست با بهره گیری از نیروی عظیم تلقین، باورهای غلطی را که در اثر دسیسه های طولانی استعماری بر افکار و اذهان امت اسلامی حاکم گشته بود و قرنها آنان را به عقب رانده و به استضعاف کشانده بود، از صحنه دلهای آنان بزداید و ارزشهای اصیل دینی و قرآنی همچون استقلال طلبی، آزادی خواهی، عزت و کرامت انسانی، بندگی حق، ایثار و شهادت طلبی و امثال آن را جایگزین آن سازد و با این تحول و سازندگی معنوی، جامعه را علیه طاغوت به خروش آورد و در برابر بزرگترین قدرتهای مستکبر و خون آشام جهانی به مقابله وادارد و شهد پیروزی را در کام مردم خود بنهد. باشد که ما وارثان صالح و لایقی برای این ارزشها بوده و همواره این آیه کریمه را نصب العین خویش داشته باشیم که: «انّ اللّه لا یغیر ما بقوم حتّی یغیروا ما بانفسهم ...» خداوند سرنوشت هیچ قومی را عوض نمی کند مگر اینکه آنها خود، در روحیات خویش تغییر به وجود آورند.(15) ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1ـ سوره طه، آیه 7. 2ـ سیدعبداللّه شبّر، تفسیر القرآن الکریم، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ سوم، ص306. 3ـ سوره آل عمران، آیات 19، 85؛ سوره مائده، آیه 3 و غیر آن. 4ـ سوره حجرات، آیه 14. 5ـ اصول کافی 2، دار الکتب الاسلامیة، ص24 ـ 52. 6ـ همان، ص44 ـ 45. 7ـ همان، ص52. 8ـ جهاد اکبر یا مبارزه با نفس، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ص48. 9ـ سوره شعراء، آیه 90. 10ـ نقطه عطف، ص24. 11ـ همان، ص21. 12ـ پیرداکو، «روانشناسی تربیتی، خودشناسی ـ خودسازی»، ترجمه: هوشیار رزم آزما، چاپ صنوبر، ص129. 13ـ همان، ص133. 14ـ صحیفه نور، ج9، ص153. 15ـ سوره رعد، آیه 11.